در عطري كه از تو بر سينه دارم

چه بي پروا دوستت دارم

و چه بي نشان تو را گم مي كنم

وقتي كه دروغ مي گويم

» تقدیم به نسترنم «

من از تو آغاز کردم

تن تو ظهر تابستونو به یادم میاره

                                                       

                                    این کوزه چو من عاشق زاری بوده است

                                            در بند سر زلف نگاری بوده است

                                          این دسته که بر گردن او می بینی

                                      دستی است که بر گردن یاری بوده است

خدا گفت: زمین سرد است

چه کسی میتواند زمین را گرم کند ؟

لیلی گفت : من

خدا شعله ای به او داد

لیلی شعله را توی سینه اش گذاشت

سینه اش آتش گرفت

خدا لبخند زد لیلی هم

خدا گفت : شعله را خرج کن

زمینم را به آتش بکش

لیلی خود را به آتش کشید

خدا سوختنش را تماشا می کرد.

لیلی گر می گرفت

خدا حظ میکرد

لیلی میترسید

می ترسید آتش اش تمام شود

لیلی چیزی از خدا خواست

خدا اجابت کرد

مجنون سر رسید 

مجنون هیزم آتش لیلی شد

آتش زبانه کشید

آتش ماند

زمین خدا گرم شد

خدا گفت : اگر لیلی نبود

زمین من همیشه سردش بود

مادامی که منیت زندگی تو را اداره می کند بیشتر افکار عواطف و رفتارهایت از خواسته و ترس نشات می گیرند. آن گاه در روابطی که داری یا از شخص دیگر چیزی می خواهی یا از چیزی در رابطه با او می ترسی.

                    عشق چیزی نمی خواهد و از چیزی نمی ترسد.

                چه زیباست که در روابطت به ورای خواسته و ترس بروی.

                                                  اکهارت توله

وای ، باران

تو به من خندیدی

 
 و نمی دانستی

 
 من به چه دلهره از باغچه همسایه

 
 سیب را دزدیم

 
 باغبان از پی من تند دوید

 
 سیب را دست تو دید

 
 غضب آلوده به من کرد نگاه

 
سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

 
 و تو رفتی و هنوز

 
 سالهاست که در گوش من آرام آرام

 
 خش خش گام تو تکرار کنان

 
 می دهد آزارم

 
 و من اندیشه کنان غرق این پندارم

 
 که چرا

 
 خانه کوچک ما سیب نداشت 

قناری تو قفس خوش بود

غریبه تو بیابونها

رو چشم آدمها جاش بود

نه تو چنگال حیوونها

قناری تو قفس خوش بود

غریبه تو بیابونها

قفس قصر طلاییش بود

نه زیر چتر ناودونها

***

قناری این روزها ای وای

همش غمگین وپژمرده است

چه فایده اگر که آزاده

تن و جونی که دل مردست

خاطر خواه اتاقش بود

خیال می کرد بهشت اینه

حالا در وحشت از چنگ

عقاب و باز و شاهینه

نه غصه اش آب و دونش بود

نه در هراس جونش بود

نه مثل این روزها فکر

 زمستون و خزونش بود

قناری تو قفس خوش بود

غریبه تو بیابونها

رو چشم آدمها جاش بود

نه تو چنگال حیوونها

***

محاله اونو بشناسی

آخه بال وپرش ریخته

یه حالی داره که انگار

 همه چیز زشتو بی ریخته

نه با پروانه ها دمخور

نه سر وقت گلها میره

یه گوشه رفته کز کرده

دلش ترسیده دلگیره

همین جوری که پیش میره

همین روزهاست که می میره

قناری تو قفس خوش بود

غریبه تو بیابونها

رو چشم آدمها جاش بود

نه تو چنگال حیوونها

قفس قصر طلاییش بود

نه زیر چتر ناودونها

شيرين من تلخي نكن با عاشق

تموم ميشن گم ميشن اين دقايق

دنياي ما، مال من وتو اين نيست

رو كوه ديگه فرهاد كوه كني نيست

من نمي گم فرهاد كوه كنم من

تيشه به كوه ها كه نمي زنم من

فرهاد عاشقم قلم تيشمه

از تو نوشتن همه انديشمه

عاشق تو بي تو به كوه نميره

وقتي نباشي تو خودش مي ميره

يه روزي مي آي كه نمي دونيم كي هستيم

يار كي بوديم وعشق كي بوديم وچي هستيم

شيرين شيرينم واسه تو شدم يه فرهاد

شيرين شيرينم نده زندگيم رو بر باد

نده زندگيم رو بر باد

آسمون رويا امشب گرمه از تب من

ماه آرزوها اومده تو شب من

عطر شمع بوسه رو لبهاي بسته‌ باد

جز نسیم نوازش دل من دل تو دل ما

دل همه‌ي آدما مگه چي مي‌خواد؟

آروم اومدي تو خوابم

آروم اومدي مثل رقص يه پروانه با ناز سايه‌ گل

بوي عشق تو هوا پيچيد

اشک تو رو لب من بوسيد

قلب منو همه جا همه جا همه جا برد

خوابي که عشق تو چشاي تو دید

آروم اومدي تو خواب

آروم اومدي مثل رقص يه پروانه با ناز سايه‌ گل

آه از اين سفر کوتاه

بازم منو و تو و دوري و آه

مي‌ترسن از منو تو منو تو منو تو حيف

تو قلب ما نه هوس نه گناه

بوي عشق تو هوا پيچيد

اشک تو رو لب من بوسيد

قلب منو همه جا همه جا همه جا برد

خوابي که عشق تو چشاي تو دید

گفتم :نمیدانم که در قید که هستی ؟

طرفدار خدا یا بت پرستی؟

نمیدانم در این دنیای محشر

به چه عشقی چنین ساکت نشستی؟

گفت: طرفدار خدای عشقم ای یار

از این عاشق کشی ها دست بردار

که کار بت پرست بی وفایی

نه من که غصه ام درد جدایی

گفتم :خدا را با تو هر گز نیست کاری

که تو خود ناخدای روزگاری

به روی ذورق در هم شکسته

مثل ماهی که رو ابرا نشسته

گفت : اگر من ناخدایم با خدایم

نکن تو از خدای خود جدایم

به تو محتاجم ای یار موافق

به تو محتاجم ای همراه عاشق

گفتم: خدای عشق تو داره خدایی

که تو دینش گناه بی وفایی

بگو رندانه میگویی صد افسوس

تو نور ماهی و من نور فانوس

تو هشیارانه گفتی یا زمستی

نفهمیدم که در قید که هستی؟

گفت : من غرق سکوتم تو بخوان قصه پرداز تویی

من هیچم و پوچم تو بمان سینه با راز تویی

به تو محتاجم ای یار موافق

به تو محتاجم ای همراه عاشق

گفتم : من غرق سکوتم تو بخوان قصه پرداز تویی

من هیچم و پوچم تو بمان سینه با راز تویی

من رو به زوالم دم آغاز تویی

دم آغاز تویی