من گل نسترن زیبایی دارم

که هر شب با نوای غم انگیز من

هم آواز می شود

همیشه با من و من تنها با او

من نسترن زیبایی دارم.

تو کدوم کوهی که

 خورشید از تو دست تو می تابه؟

برای شنیدن تو

آغشته شد جانم با تن تو

آغوشي باش تا بوي تو بگيرم

       

آهنگي باش دراين خانه بپيچ

پروازي باش از بگذشته که هيچ

آهنگي نيست در نايي که اسيرم

آغشته شد جانم با تن تو

آغوشي باش تا بوي تو بگيرم

                                       آی

                   ای نگاهت نخی از مخمل و ابریشم   

               چند وقت است که دایم به تو می اندیشم 

                به همان سایه همان وهم همان تصویری

                که سراغش ز غزل های خودم می گیری

                 به همان زل زدن از فاصله ی دور به هم

                 یعنی آن شیوه ی فهماندن منظور به هم

                به نفس های تو در سایه ی سنگین سکوت

                به سخن های تو با لهجه ی شیرین سکوت

               شبحی چند شب است آفت جانم شده است

                   اول اسم کسی ورد زبانم شده است

                یک نفر سبز چنان سبز که از سر سبزیش

                می توان پل زد از احساس خدا تا دل خویش

                  آی بی رنگ تر از آینه یک لحظه بایست

               راستی این شبح هر شبه تصویر تو نیست؟

                اگر این حادثه ی هر شبه تصویر تو نیست

                  پس چرا رنگ تو آینه انقدر یکی است؟

                      آن الفبای دبستانی دلخواه تویی  

                عشق من! آن شبح شاد شبانگاهی تویی 

دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌

سال ها پیش از این

در غروبی غمگین

در سکوتی سنگین

ما به هم برخوردیم

من برای دل تو

تو برای دل من

سال ها در پی هم

در غمت رسته به هم

من جدا از غم و فارغ از غمم

فارغ از سلسله ی سیر نگاه

که بدان این دل دیوانه ی من گشت اسیر

کاش می شد به تو گفت

که تو تنها شاعر شعر منی

کاش می شد به تو گفت

تو نرو دور نشو از دل من

تا که هرگز نمیرد دل من

تقدیم به تویی که میدانم که میدانی

«دوستت دارم»

آن شب که آخرین جرعه را به یاد او نوشیدم

آسمان روشن شد

سبدی برداشتم و رفتم تا برایش

زیباترین ستاره ها را

دست چین کنم

آن شب

چه شکوهی داشت آسمان

سبدم پر از ستاره شده بود

خورشید که دمید

من در ورطه از نور خود را یافتم

با خود گفتم چه فری دارد خورشید امروز

نه

محال است

محال است این همان خورشیدی باشد

که بر انسان نخستین تابید

ناگهان باد آمد و ستاره هایم را با خود برد

من در پی باد

دویدم و فریاد زدم

آی باد کولی دوره گرد

ستاره هایم را پس بده

من آنها را برای محبوبم چیده ام

باد بی اعتنا خندید و رفت

من ماندم و سبد خالی از ستاره

همان جا روی علفهای غفلت دراز کشیدم

وای ، آسمان

آسمان آینه شده بود

خود را در آسمان نگریستم

با خود گفتم

من اینجا چقدر تنهایم

ناگهان ندایی از آسمان آمد

گفت

آزاد باش ، تنها باش

صدایی آشنا داشت

وای خدای من

من در چشمان نسترن بودم

من دیوانه خمور

ستاره چین چشمان نسترن بودم

گفت : برخیز و بیا

گفتم : کجا ؟

گفت: آنجا که همه چیز با نگاهی می شود آه

آنجا که ترس گناهی نا بخشودنی است

برخاستم و براه افتادم

نسترن ها در سر راه

خلوتم را پر میکرد

من انجا تنها بودم

من در چشمان نسترن بودم

عاشق باش،

نه عاشق شخصی معین، فقط عاشق باش.

بگذار عشق کیفیت وجود تو باشد،

نه فقط رابطه ی تو با شخصی دیگر،زیرا هر گاه عشق به رابطه بدیل شود،تنها یک نفر را در بر می گیرد،

نه کل عالم را.

عالم متعلق به توست و تو متعلق به آن.

کل عالم پیوسته عشقش را بر تو جاری می سازد و پاسخ ندادن به آن بسی ناسپاسی است.

عاشق خورشید باش!

عاشق ماه،ستارگان،درختان،کوه ها ،انسان ها، حیوان ها.

فقط عاشق باش

و بگذار هستی معشوق تو باشد.

این همان چیزی است که تو را دیندار می کند.

آن گاه عشق عبادت است.

رهایی بخش است.

سفر یه شعره ، سفر یه قصه است

سفر رهایی از فصل غصه است

با من سفر کن دریا به دریا

ساحل به ساحل تا اوج رویا

سفر عبور از مرز تکراره

هر جای تازه دنیایی داره

پرنده ای باش با بال پرواز

پر کن فضا رو با شعر و آواز

پرنده ای باش با بال پرواز

پر کن فضا رو با شعر و آواز

کاشکی تو باشی همسفر من

تا بینهایت بال و پر من

سفر همیشه همسفر میخواد

دل کندن از غم بال و پر میخواد

بال و پر میخواد...

                     حیلت رها کن عاشقا دیوانه شو دیوانه شو

                    و اندر دل آتش در آ پروانه شو پروانه شو

                 هم خویش را بیگانه کن هم خانه را ویرانه کن

                 وانگه بیا با عاشقان همخانه شو همخانه شو

               رو سینه را چون سینه ها هفت آب شو از کینه ها

                   وانگه شراب عشق را پیمانه شو پیمانه شو

                    باید که جمله جان شوی تا لایق جانان شوی

                گر سوی مستان می روی مستانه شو مستانه شو

                      قفلی بود میل و هوا بنهاده بر دل های ما

                       مفتاح شو مفتاح را دندانه شو دندانه شو

                        گر چهره بنماید صنم پر شو ازو چون آینه

                   ور زلف بگشاید صنم رو شانه شو رو شانه شو

طرح خنده های دل فریب تو

در میان جای جای قصه های من

آن هجای گرم و آتشین

در میان این وجود بی کفن

عکس من به روی آب

در میان آن سراب

رد پای آفتاب

مانده تا که بشکند

همه شکست

همه فریب همه ریا

در عطري كه از تو بر سينه دارم

چه بي پروا دوستت دارم

و چه بي نشان تو را گم مي كنم

وقتي كه دروغ مي گويم

» تقدیم به نسترنم «

من از تو آغاز کردم